Over heel de wereld weigeren miljoenen mensen dieren te martelen en te doden voor hun consumptie. Wie hoort daarover praten?
Men leert ons de niet menselijke dieren te minachten, men leer ons om hun beulen te worden. Wanneer barbaarsheid de sociale norm is, is het moeilijk "neen" te zeggen. Wij zijn trots dat we "neen" hebben kunnen zeggen.
Gewoon door te bestaan stelt het vegetarisme de rechtvaardigheid van de dierlijke uitbuiting in vraag. Het vegetarisme wordt genegeerd, miskend, belachelijk gemaakt, bespot. Men zou willen dat wij ons voor ons medelijden zouden schamen. Wij zullen ons niet laten intimideren.
Recht op een eerlijke speektijd, recht op vegetarische of veganistische gerechten in gemeenschappelijke refters, recht te weigeren om deel te nemen aan om het even welke vorm van dierlijke uitbuiting door onze arbeid of onze belastingen.
Aan de dieren die gekweekt en gedood worden kent men geen enkel recht toe. Wij willen onze rechten volledig uitoefenen, omdat het de enige rechten zijn die deze dieren vandaag, onrechtstreeks, bezitten. Wij zullen voor hen spreken tot de slachtpartijen ophouden.
Op een heel gewone dag in een land in vredestijd...
Vogels braden aan het spit in de uitstalramen. Lichamen zonder ledematen sieren de slagerijen. Op de loopbruggen van de boten liggen huiverende vissen langzaam te stikken. In weerzinwekkende loodsen verlopen trieste levens. Men snijdt ze levend de bek, de tanden, de testikels. Men duwt dwangvoederrpijpen tot diep in de keel.
Overal rijden vrachtwagens vol veroordeelden. Deze die men gaat kelen, laten doodbloeden en doorspiesen.
Op deze gewone dag zijn er miljoenen die bang zijn en pijn hebben. In dit vredig land zijn marteling en moord het dagelijks lot.
Voor meer details kunt u het manifest raadplegen